| projekty filmowe |
|
"Skoczowskie okruchy,czyli dziesięć
|
 |
||
| W 1891 roku Jan Janicki wyruszył
z Kęt nad Sołą do odległego o 30 km Skoczowa. W trzyipółtysięcznym miasteczku - zamieszkanym przez Polaków, Czechów, Niemców i Żydów - podjął pracę w fabryce skór Dawida Spitzera. Był w niej pierwszym polskim czeladnikiem, a potem mistrzem. Jako kawaler bawił się nieźle, zwłaszcza w karnawale, w położonym na peryferiach lokalu "U Babilona". Ustatkował się w 1894 roku, żeniąc z Marią Malischówną. Zamieszkał wraz z nią w znajdującym się w budynku fabryki niewielkim mieszkanku,zbyt ciasnym dla szybko powiększającej się rodziny: Janiccy doczekali się siedmiu synów i córki. Z czasem przenieśli się do drewnianej chałupy Malischów, którą Jan latami pracowicie rozbudowywał. Był świetnym garbarzem. Lubił łowić ryby, a nade wszystko konie, które pokochał podczas sześcioletniej obowiązkowej służby w żandarmerii konnej. Kiedy więc już przeszedł na emeryturę, kupił sobie klacz, lecz nie cieszył się nią zbyt długo: w 1939 roku zarekwirowali ją Niemcy. Jan Janicki był dziadkiem twórcy popularnego cyklu telewizyjnego "W starym kinie", Stanisława Janickiego. On to właśnie w filmie oprowadza zza kadru syna Macieja po śladach swojego dziadka. Opowiada mu o jego barwnej postaci, upodobaniach, domowych zwyczajach i tradycjach, które kultywował, a przy okazji - o korzeniach licznej rodziny. Przypomina też historię Skoczowa, z którego większość potomków Jana rozpierzchła się po Polsce. Opowieść urozmaicają sekwencje inscenizowane, odtwarzające to, co bezpowrotnie odeszło w przeszłość, przybliżając w ten sposób czasy dziarskiego mistrza Jana |
|||
|
|
|
||
|
||||||
 |
||||||
